Ek dink ek’s terug en van plan om meer gereeld te blog vir ‘n verandering. Ek het hierdie artikel in die Sarie van Maart 2009 gelees. Dit was lewensveranderend.
Hoe het jy gevoel toe jou 13-jarige groeigestremde seun die eerste keer op die verhoog saam met jou dans?
“Vermaaklikheidsterre Ian von Memerty (ook bekend as aanbieder van Strictly Come Dancing op SABC2) en sy vrou,Vivienne, se dogtertjie Valeska is op 18 maande met die genetiese metaboliese siekte MPS 6 gediagnoseer. Toe Vivienne met Oscar swanger was, het sy uitgevind dat hy dit ook het. Dit kan dwergisme, doofheid, blindheid en verlamming veroorsaak, en lyers word dikwels nie ouer as hul tienerjare nie. Valeska is in Augustus 1998 oorlede. Onlangs het Oscar op 13 saam met sy ouers en sussie, Kasvia (8),’n hip-hop-vertoning in die produksie A Celebration gelewer – sonder dat hy een dansles in sy lewe gehad het! Ian vertel.
“Dit was ‘n heuglike, senutergende oomblik. Oscar is ‘n daaglikse ‘wonderwerk’ wat almal inspireer. En dit was lekker om iets wat vir hom spontaan kom te sien. Hy het homself leer dans. As hy op sy nek tol, kan dit breek. Maar ek was nie bekommerd nie – dis nie gevaarlik nie, solank hy nie op sy kop tol nie.
“Ondanks twee beenmurgoorplantings voor sy sesde lewensjaar en die uitdagings van sy lyf, is Oscar een van die sjarmantste, mees emosioneel gebalanseerde mense wat ek ken, en trots op homself. Van sy geboorte af was hy ‘n sonskynkind met ‘n kalm, stralende selfvertroue. Ons het hom nog altyd aangemoedig om onafhanklik, liefdevol en dankbaar te wees.
“Dié vertoning, waaraan ons hele gesin deelneem, is ‘n viering van die lewe waarin ek alle verhoudinge eer – my 28 jaar met die klavier, 25 jaar in die vermaaklikheidsbedryf, 20 jaar met my vrou, 16 jaar van ouerskap, en die belangrikste, ‘n gelukkige gesinslewe. Kasvia sing en dans, Vivienne dans ook elegant, Oscar se hip-hop is ongelooflik, en ek sing, dans, speel die klavier, vertel die storie en vertel grappe. En swéét!
“Maar hoewel dit maklik klink, beteken dit nie als is altyd eenvoudig nie. Ons streef deurentyd na ‘n balans tussen die paradokse in die lewe. Die eerste sin in M. Scott Peck se The Road Less Travelled – ‘Life is difficult’ – som dit eintlik goed op. Die oomblik as jy dít verstaan, is dit eintlik eenvoudig. Want dan verstáán jy die lewe ís moeilik. Oscar en Valeska se siekte het ons geleer die dood is onafwendbaar.Wat eintlik saak maak, is hoe jy lewe vóór die dood, gegewe jou omstandighede.
“Hoe bly ons gesin so gelukkig en positief? Dis grootliks ‘n keuse. Harvard het ‘n studie gedoen oor wie die gelukkigste mense op aarde is. Ryk, arm, manlik, vroulik – die gemene deler was meestal dankbaarheid. Ek glo nie aan ‘n spesifieke godsdiens nie, maar ek glo sterk aan beginsels soos respek, aanvaarding, energie, dissipline, liefde en dankbaarheid.”
– Marguerite van Wyk
So paar dae nadat ek hierdie artikel gelees het was Dianay die dag saam met my by die werk. Een van my kolega’s het laat die middag vir haar kom hallo sê. ‘n Mens weet nie altyd wat in ander se lewens aangaan nie. Dit is eers toe ons begin praat oor kinders dat ek kans kry om in sy lewe in te loer. Sy seun is 4 jaar terug dood aan ‘n hartaanval as gevolg van ‘n asma aanval wat hy gehad het. Hy was 18 jaar oud. Vir 18 jaar lank het hulle vir Ryan die beste gegee wat hulle kon, hy was hulle alles, en toe is hy net eweskielik weg. Hy wou ‘n ‘pilot’ word en sou die volgende dag die eerste keer vlieg. Alles wat hulle gedoen en voor gewerk het is in ‘n oogwink weggevat. Ek het skaam gekry omdat ek soms kla oor dinge wat gebeur, oor ek moeg is, oor ek gestres is, oor ek ek ek. Die deel van die artikel waar Ian sê dat ‘n mens moet aanvaar dat die lewe moeilik is het vir my baie beteken. Ek wonder soms of dit nie my eie skuld is as ek deur ‘n ‘dip’ gaan nie. Ek is die een wat seker verwagtings het, en as dinge nie so uitwerk nie dan ongelukkig raak.
Ek lees oor Nelba en Carien se verlies en ek dink nie ek sal sterk genoeg wees om dit te kan verwerk nie. Ek kry skaam omdat ek kla as ek 20 keer ‘n nag moet opstaan. Ek sal nie weer nie. Dianay se gesiggie in die oggend as ek wakker word is alles werd, ek sal niks slaap nie as dit moet. So my laat nuwejaarsvoornemens sal wees om meer dankbaar te wees en om minder te kla. Ek is so dankbaar vir almal wat gehelp het toe ek dit nodig gehad het, selfs dankbaar vir die familie se ‘ongewenste’ raad want ek weet hulle het dit net goed bedoel. Nelba het die beste ‘raad’ gehad nou die dag – Jou kinders het niemand om jou mee te vergelyk nie, vir hulle is jy alles. Dis iets om na uit te sien.
Recent Comments