Die tyd vlieg so vinnig verby.  Oor 2 en ‘n half maande is Dianay al ‘n jaar oud.  Ek kan dit nie glo nie.  Sy lyk so ougat met haar twee tandjies en sy lag vir alles.  Haar loopring is haar beste vriend en as ons by die huis kom in die aand en sy in die loopring is hardloop sy eerste na die stoof toe om met haar weerkaatsing te gesels. Alles is net dadadadada, sy klink soos ‘n masjiengeweer soos sy ddddaddddadddaddda.  Ek het ook nie geweet ek is so snaaks nie.

Die winter is aaklig met haar.  Sy was al ‘n paar keer siek en ek voel so sleg om haar te bad en aan- en uit te trek in die koue.  Ek het nou die dag weer na my baba foto’s gekyk en dit is ’scary’ hoe baie sy lyk soos wat ek gelyk het toe ek ‘n baba was.  Dit laat my altyd wonder of dit is hoe my ma gevoel het toe sy my gehad het.  Toe ek so oud soos Dianay was, was my ma al 4 maande swanger met my sussie.  My ma het altyd gesê die dag wat jy jou kind in jou arms vashou vergewe jy jou ouers baie dinge.  Ek het nie besef hoe waar dit was tot nou nie.

Dankie dat jy wanneer ek siek is vir Dianay aan die slaap maak in die aand.  Skipskop het nog nooit so mooi geklink soos wanneer jy dit as ‘n lullaby vir haar sing nie.  Ek lief jou oneindig baie.

• Een van die dae gaan ons 5 uur in die oggend moet ry om betyds by die werk te wees.  Dis darem net ‘n uur vroeër as nou, maar omtrent 150 km.
• Een van die dae gaan Dianay by haar Ouma deur die dag bly en hopelik minder siek word, en meer aandag kry.
• Een van die dae gaan my stiefdogter haar eie kamer hê as sy kom kuier en elke tweede naweek met van haar gunsteling ‘maatjies’ kan buite speel en kuier.
• Een van die dae bly ons nie meer in ‘n kompleks met bure wat kla oor onbenullighede nie.
• Een van die dae betaal ons nie meer iemand anders se verband nie.
• Een van die dae maak ons die ekstra woonstel op die erf klaar en verhuur hom uit.
• Een van die dae kan ons bou en breek en verf net soos ons wil.
• Een van die dae moet Didi meubels maak dat dit hop om so groot huis te meubileer want ons goed gaan waarskynlik net die sitkamer vol maak.
• Een van die dae gaan ons hard werk om die plek ‘n bietjie op te knap en die tuin mooi te maak.
• Een van die dae bly ons hier.

En oor ‘n bietjie langer is dit ons s’n.  Ek is so dankbaar.

Dianay is vandag agt maande oud.  Die tyd vlieg so vinnig verby ek weet nie waar dit heen is nie.  Ek kan rerig nie glo dis al agt maande terug nie.  Sy raak nou so oulik dis asof sy elke dag iets nuuts by leer.  Ek wonder of alle ma’s so bang is.  ‘n Mens weet nie wat die toekoms inhou nie.  Ek’s terselfdertyd bang en opgewonde oor wat vir haar voorlê.  ‘n Mens sien soveel aaklige dinge wat gebeur en ek bid dat sy soveel seer gespaar sal word.

Ek loop nou die dag in ‘n vriendin vas wat ek baie lank terug gesien het.  Ons is seker meer kennisse as regtig vriendinne.  Haar oudste dogter is nou 18 en die jongste een 16.  Ek het hulle leer ken toe die jongste een 13 was.  Sy’s nou swanger.  Sy’s 16.  Haar ma het met iemand getrou net oor geld en gehoop dit sal haar twee dogters iets beter bied.  Hulle is nou 8 maande getroud en van wat ek kan aflei is dit 8 maande van hel.  Haar meisiekind is nou 4 maande swanger.  Hulle is so opgewonde en ek het net half verbaas gestaan en luister na hulle.  Sy’s net 16.  Haar hele lewe lê nog voor haar.  Die pa is 17.  Nie een van hulle het skool klaar gemaak nie.  Hoe gaan sy op 16 na daai kleintjie kyk.  Ek hoop sy sal nogsteeds daaraan werk om ‘n beter toekoms vir haarself te bou sodat haar kind ook ‘n beter toekoms sal hê.  Ek oordeel haar glad nie, ek voel net jammer dat dit nou vir haar moeiliker gaan wees om vir haarself ‘n pad oop te kap in die lewe.  Ek voel regtig so jammer vir haar.  Hulle is sulke mooi meisiekinders.  Ek hoop ek sal vir Dianay genoeg leiding kan gee sodat sy haarself nie oor 16 jaar van nou af in so situasie bevind nie.

Ons het die naweek ‘n braai by die huis gehad saam met een van Didi se vriende.  Hy het nog een van sy vriende saamgebring en die ou het die dag ‘n meisie gaan ontmoet wat hy op Mxit leer ‘ken’ het en haar toe sommer saamgebring.  Vandat hulle daar aangekom het was dit net ‘n tranedal.  Hy’t vir haar gesê sy’s nie wat hy verwag het nie, en sy’s nie goed genoeg nie.  Die arme girl was in trane en vertel net hoe verlief sy was nadat hulle vir twee weke lank op Mxit chat.  Almal was later so gatvol vir die storie en het haar mooi laat verstaan dat sy onverskillig was om saam met hulle te gaan.  Sy’s 20.  Ons vra haar wat sou gebeur het as sy ontvoer was.  Ek weet nie of sy haar les geleer het nie.  Na ‘n groot bohaai het hulle haar by die huis gaan aflaai en het sy gesê sy hoop sy sien hulle nooit weer nie.  Ek sien juis vanoggend weer in die koerant van twee meisies wat blykbaar ontvoer is deur mense wat hulle op Mxit ontmoet het.  Dit maak my regtig bang en ek hoop dat ek goed genoeg na Dianay sal kan kyk om haar teen hierdie dinge te beskerm.  Ek en Didi spot nou die dag want hy sê hy sal nie net een haelgeweer nie, maar twee vir haar moet kry en ek het gesê ek soek ook een.  Ek is gelukkig oortuig daarvan dat ons altwee ons beste probeer .  Daar is min dinge so mooi soos ‘n man met ‘n baba in sy arms.

Dis al amper weer naweek en ek het nog nie eers geblog nie.  Ek en my skoonsus het Vrydag die mans laat babysit en ons het gaan yskaats, ek’t weer ‘n neusring gekry, en toe het ons gaan cocktails drink by Burgandy’s in die Kolonade.  Dis die eerste keer na die ‘babies’ wat ons bietjie uitkom.  Ek was laas in 1997 op die yskaatsbaan.  Ek het gelukkig nie een keer geval nie en het my verkyk aan die mense.  Ek kan nie glo hoe klein van daardie kinders is wat skaats nie. 

Dianay is darem beter.  Ek is so bly want nou is sy weer haarself.  ‘n Mens voel so hulpeloos as hulle siek is en daar’s niks wat jy daaraan kan doen nie. 

Hierdie naweek gaan ons bietjie die winkels invaar Saterdagoggend en die middag bietjie braai.  Moedersdag gaan ons my ma bietjie Botaniese Tuine toe vat.  Ek was nog nooit daar nie, maar Dianay hou so baie daarvan om buite te wees dat ek dink sy sal dit meer geniet as iemand anders.

Dis nie volmaan nie. Dis nie daai tyd van die maand nie.  Om een of ander rede is ek en Didi altwee baie liggeraak.  Dianay is siek, ons het min geslaap, die kort week wat dit is voel soos drie weke sonder naweek.  Die lang naweek lê soos ‘n berg voor my.  Die huis kort ‘n goeie ’spring clean’.  Ek kom by niks uit nie.  Dis sesuur in die oggend uit die huis uit en half sewe in die aand terug by die huis.  Sy dogter kom vir die tweede naweek in ‘n ry na ons toe (en dis nie dat ek nie van haar hou nie, ek’s net ‘n bietjie hormonal /emotional /geïriteerd /oormoeg /gatvol). 

Dis aaklig as jou kind siek is.  Sy’t gisteraand nie eers ge’smile’ nie.  Net gesit en gehuil of gelê en gehuil.  Darem kon sy tussendeur vir klein rukkies slaap.  Haar melk wil nie inbly nie.  Dis vreemd as sy nie haarself is nie, niks om my voel reg as sy so is nie.  Ons was laas naweek in Johannesburg by my skoonsussie en hulle kleintjie het Gastro.  Ek het so gehoop Dianay sou nie siek word nie.  Sy moet maar vanmiddag bietjie dokter toe gaan.  Dit gaan darem beter met my Ma.  Die knop is sover hulle nou kan sien nie kwaadaardig nie.  Die dokter het haar op nog ‘n kursus antibiotika gesit, so ons sal verder weet na die medisyne.  Hulle gaan dalk die knop (wat oor is daarvan na die vog wat hulle uitgetrek het) moet uitsny. 

Ek weet ek haat dit as mense veralgemeen as dit by vroue kom, maar ek dink ek wil dieselfde doen met mans.  Mans is darem maar ‘n snaakse spesie.  Vanoggend na ‘n uitval wat seker maar deur die stres, die kar wat heeltyd breek, my ma se storie, siek baba en min slaap veroorsaak is en waar ons altwee goed gesê het wat kon gebly het vra hy my “Nou hoekom huil jy nou?”  Dis nie ‘rocket-science’ nie.  My donner.

Net gou ‘n vinnige update.  My Ma het Vrydag vog uit die knop in haar bors laat trek.  Hulle sal haar hierdie week met die resultate bel so ons almal hou duimvas.

Ek het nie gaan stem nie.  Ek het registreer om te stem.  Ek was van plan om te gaan.  Gister middag toe ons klaar reggemaak het om te gaan besluit die kar dat hy nie wil hê ek moet gaan stem nie.  Boonop stamp manlief toe sy kop terwyl hy goed probeer regmaak dat dit lyk asof iemand ‘n tennisbal onder sy kopvel ingeplant het.  Hy was so deurmekaar ek het later nie meer geweet wat om met hom te maak nie.  So nou moet ek myself uitskel omdat ek nie gestem het nie.

My Ma het vir my die volgende brief gestuur en sy wil hê ek moet dit na Jakaranda se Good Morning Angels stuur.  Ek weet nie wat om te doen nie.  Ek het al gedink om ‘n konsert of iets te hou of te reël om geld in te samel vir haar sodat sy dokter toe kan gaan.  Ek weet nie meer watter kant toe nie en ek HAAT dit om mense vir geld te vra:

20 April 2009

Hallo Dianne

Ek is ‘n ouma, Ma van vier kinders, 49 jaar oud en weet nie waarheen nie! 

Ek werk by ‘n firma, maar het nie ‘n mediese fonds of siekverlof nie.  Ek het 8 maande gelede ‘n histerektomie gehad.  My enigste kleindogter is net daarna gebore en is vandag die mooiste klein dingetjie op Aarde. 

‘n Maand gelede het ek ‘n knop in my bors ontdek, dokter toe gegaan en twee reeks antibiotika werk nie.  My enigste uitweg is ‘n mammogram.  Dit is nie die eerste knop nie, ek het so paar jaar gelede ook een laat verwyder.  My Ma het borskanker gehad en ek het die Kankervereniging geskakel.  Hulle het my geadviseer om so gou as moontlik daarna te laat kyk.

Ek was by die Steve Biko hospitaal (Ou HF Verwoerd/Pretoria Akademies), maar ek kan eers gedurende Mei ‘n afspraak kry.  Ek is so bang en het ongelooflik seer.  Pynpill help nie regtig nie.  EK het orals heen gebel.  ‘n Mammogram kos R770.10 en ek het dit nie, as ek ‘n biopsie kry is dit ongeveer R3000-00.  Is daar nie iemand wat my kan help nie?  Ek weet nie hoeveel kos ‘n mastektomie nie.

Ek wil net my kleindogter sien groot word, my kinders af en toe sien en as ek ‘n bors moet verloor is dit nie die einde nie.  Ek wil net graag sekerheid hê oor wat volgende op my pad is.  Ek is bevrees dat tyd nie juis aan my kant is nie. 

Baie dankie,

Elize du Plessis.

Hoe nou gemaak?  Ken iemand dalk ‘n dokter wat sal bereid wees om te help of iets?